Meierijstad - ‘Waar staan jullie nou eigenlijk voor?’ Die vraag kregen kandidaten van Hart de afgelopen weken zo nu en dan. Het korte antwoord: ‘Voor de 5 van Hart’. Hieronder het veel langere antwoord. ‘Waarom zie we tante Jo niet meer?’ is de titel van het verkiezingsprogramma 2026-2030 van Hart. De titel verwijst naar het belang van saamhorigheid in dorpen, wijken en buurten. Tante Jo bezoekt altijd de weekmarkt en is plots afwezig. In een dorp waar mensen zich om elkaar bekommeren leidt dat tot actie. Hart wil dat gemeente en politiek bijdragen aan die warme saamhorigheid. Maar er is meer. De visie van Hart is samengevat in de 5 van Hart.Inclusie
Eén van die vijf gaat over inclusie. Over dat ze zorgen dat iedereen mee kan doen. Mensen die niet mee kunnen doen, behoren vaak tot een minderheid. En dan lijkt elke euro ineens te veel. Maar de beschaving van een samenleving blijkt juist uit hoe we omgaan met wie tot een minderheid behoort. Hoe we ons gedragen tegenover wie ziek, gehandicapt, oud, piepjong of arm is. En hoe we ons opstellen tegenover mensen die qua herkomst, huidskleur, geloof, afkomst of seksuele geaardheid anders zijn dan wat gebruikelijk is. En dus boekte Hart successen op het gebied van inclusie: openbare toiletten, aandacht voor zelfdoding en inclusieve speeltuinen. Soms lukte het nog niet, zoals bij de wens om contante betalingen mogelijk te maken bij gemeentelijke diensten, zoals de zwembaden.
Burgerschap
Dit thema gaat onder meer over de invloed van inwoners op overheidsbeleid. Het blijkt in de praktijk een lastig onderwerpen. Dan wil iemand het fraaie, vrije uitzicht voor zijn huis behouden en schreeuwt de woningnood juist om veel huizen of appartementen op die plek. Een ander probleem is dat tegenstanders van plannen met hun strijd vaak tot jarenlange vertragingen zorgen.
Inspraak dan maar afschaffen? Natuurlijk niet.
Hun idee is dat (groepen) inwoners juist meer inspraak krijgen. Dat gaat zo. De door inwoners gekozen raad stelt kaders en daarna mogen inwoners binnen die lijntjes zelf besluiten nemen. Waarbij dus ook verantwoordelijkheid komt kijken. Wat in de aanpak van Hart ook nieuw is voor Meierijstad (elders bestaat het al): mensen vertellen de gemeente niet wat ze willen, maar vertellen het elkaar. Ze gaan er samen uitkomen. Dat werkt, zo blijkt uit ervaringen in onder meer België. De aanpak versterkt ook nog eens het enthousiasme voor democratie. Verder moet Meierijstad volgens Hart onderhand eens werk maken van het burgerberaad en moeten ambtenaren worden aangemoedigd om hun werkplek zo nu en dan te verplaatsen naar buurt- en dorpshuizen.
Eigenheid
Bij de start van de gemeente wilden sommige bestuurders dat de inwoners enorm trots zouden zijn op het nieuwe Meierijstad. Dat mag hoor. Maar wat Hart betreft is Meierijstad niets meer dan een bestuurlijke eenheid met honderden ambtenaren die dag in dag uit hun stinkende best doen voor van alles en nog wat. Er is niet zoiets als een Meierijstadgevoel.
Hart vindt dat een Keldonker trots mag zijn op Keldonk, een Ollander op Olland en een Schijndelaar op Schijndel en dat al die mensen zich niet ook nog eens Meierijstedeling hoeven te voelen. Sowieso is elk dorp anders. Ze geven kleine kernen daarom meer mogelijkheden om eigen woningbouwprogramma’s te ontwikkelen. Die kernen mogen daarbij inspelen op de lokale behoeften, maar nemen ook de verantwoordelijkheid om te bouwen voor mensen met een smalle beurs.
Dorps- en wijkvoorzieningen houden ze in stand, ook als de gemeente geld tekort komt. Hoe kleiner het dorp, hoe meer jongeren daar willen blijven wonen. Daar houden ze rekening mee en dat doen ze zonder mensen van buiten te weren. Voor de voorzieningen van de dorpen is het zelfs goed als er extra aanwas van buiten komt. Schijndel wordt aangesloten op het net van snelfietsroutes. Over Schijndel gesproken: de kloostertuin in Schijndel wordt niet bebouwd en wordt een park en/of speelplek. Elk dorp behoudt of krijgt een groene buffer rond de bebouwde kom. Dorpen klonteren niet samen. Ze experimenteren met een dorpsbegroting voor één specifieke kern, te maken met de inwoners.
In elk dorp streven ze voor elke woning de 3-30- 300 regel na. Zo’n woning biedt zicht op tenminste 3 bomen, staat in een buurt met tenminste 30 procent schaduw door bomen en ligt maximaal 300 meter van een park(je) of bos. Komende zondag deel 2 over zorgzaamheid en dat Hart van betekenis wil zijn. En hier leest u alles over Hart en de verkiezingen 2026.
Zorgzaamheid
Er zijn mensen die meer nodig hebben dan de gewone gemeentelijke dienstverlening. Het zijn de mensen die zich zonder de gemeente niet redden. Omdat ze even of langdurig kwetsbaar zijn. Opgroeien in een gezin vol geweld, geld tekort komen, te ziek zijn om te werken of gediscrimineerd worden om wie ze zijn of willen zijn. De overheid, vindt Hart, is er bij uitstek voor mensen die het zonder de overheid niet redden. En verder moeten mensen er vanzelfsprekend voor elkaar zijn. Ook daarin kan en moet de gemeente trouwens een rol spelen. Stimuleren, ondersteunen, complimenteren.
Wat helpt is dat Leefgoed, het ontmoetings-, advies- en welzijnscentrum dat in Veghel succesvol is, ook vestigingen in Schijndel en Sint-Oedenrode krijgt. Ze versterken verder graag de sociale basis rond de jeugd, zodat ze de toestroom tot de professionele jeugdhulp temperen en er meer geld en tijd is voor wie echt niet zonder jeugdhulp kan.
Ze ontmoedigen het gebruik van alcohol, tabak, vapes en andere drugs, met name door minderjarigen. Ook andere verslavingen bestrijden ze.
Ze geven de Seniorenraad een zetel in de gemeentelijke Adviesraad Sociaal Domein. Sport- en andere verenigingen krijgen een belangrijkere rol bij het agenderen en aanpakken van maatschappelijke problemen. Ze stimuleren en ondersteunen vrijwilligerswerk.
Economische groei moet bijdragen aan het welzijn van inwoners. Als dat niet het geval is, temperen ze die groei. En nou ze het toch over economie hebben: Hart snapt best dat de stormachtige economische groei van regio Eindhoven gevolgen heeft voor Meierijstad en dat ze daar niet aan ontkomen. Het is echter geen reden om hun enthousiast in de armen van die regio te storten. Integendeel.
Betekenisvol
Het laatste onderdeel van de ‘5 van Hart’ gaat over Hart zelf. Over dat Hart van betekenis wil zijn en dus onderscheidend wil zijn. Het onderscheidend vermogen begint met een reeks standpunten. Zo is Hart altijd solidair met mensen die in de knel zitten. Dat kan zijn omdat ze geld tekort komen, omdat ze vanwege lichamelijke of andere belemmeringen niet mee kunnen komen of omdat ze gediscrimineerd worden – voor al die mensen wil Hart er zijn.
Dan is er de solidariteit met Schijndel. Eigenlijk wil Hart het ene dorp niet meer aandacht geven dan het andere, maar feit is dat Schijndel er sinds de start van Meierijstad bekaaid van afkomt. Geen van de drie voormalige gemeente kreeg zo weinig geld als Schijndel. Het dorp krijgt last van, wat genoemd wordt, de wet van de remmende voorsprong.
Een ander strijdpunt betreft het oprukkende Eindhoven. Hart maakt zich geen illusies: heel Meierijstad gaat last krijgen van de honger naar ruimte, huizen en bedrijventerreinen van de regio Eindhoven. Maar anders dan bijna alle andere partijen vindt Hart dat we die veroveringsdrift vooral niet moeten aanmoedigen en ondersteunen.
Wat Hart ook onderscheidt is haar communicatie. De partij legt zowat onafgebroken verantwoording af. Al ruim tien jaar lang publiceert Hart drie tot vijf artikelen per week op deze site. Daarnaast is er elke zondag een digitale nieuwsbrief en elke vrijdag een podcast. En nee, dat is geen permanente reclamecampagne – dat is permanente verantwoording.
Hart combineert dat met het streven naar verbinding. De partij bezet momenteel twee van de 37 zetels in de raad en kan alleen iets voor elkaar krijgen door samen te werken met anderen. Dat lukt behoorlijk goed en dat is trouwens niet alleen te danken aan Hart, maar ook en vooral aan de mores in de Meierijstadse volksvertegenwoordiging. In deze raad is er geen ijzeren gordijn tussen coalitie en oppositie.
Er zijn mensen die meer nodig hebben dan de gewone gemeentelijke dienstverlening. Het zijn de mensen die zich zonder de gemeente niet redden. Omdat ze even of langdurig kwetsbaar zijn. Opgroeien in een gezin vol geweld, geld tekort komen, te ziek zijn om te werken of gediscrimineerd worden om wie ze zijn of willen zijn.
De overheid, vindt Hart, is er bij uitstek voor mensen die het zonder de overheid niet redden. En verder moeten mensen er vanzelfsprekend voor elkaar zijn. Ook daarin kan en moet de gemeente trouwens een rol spelen. Stimuleren, ondersteunen, complimenteren.
Wat helpt is dat Leefgoed, het ontmoetings-, advies- en welzijnscentrum dat in Veghel succesvol is, ook vestigingen in Schijndel en Sint-Oedenrode krijgt. Ze versterken verder graag de sociale basis rond de jeugd, zodat ze de toestroom tot de professionele jeugdhulp temperen en er meer geld en tijd is voor wie echt niet zonder jeugdhulp kan.
Ze ontmoedigen het gebruik van alcohol, tabak, vapes en andere drugs, met name door minderjarigen. Ook andere verslavingen bestrijden ze.
Ze geven de Seniorenraad een zetel in de gemeentelijke Adviesraad Sociaal Domein. Sport- en andere verenigingen krijgen een belangrijkere rol bij het agenderen en aanpakken van maatschappelijke problemen. We stimuleren en ondersteunen vrijwilligerswerk.
Economische groei moet bijdragen aan het welzijn van inwoners. Als dat niet het geval is, temperen ze die groei. En nou ze het toch over economie hebben: Hart snapt best dat de stormachtige economische groei van regio Eindhoven gevolgen heeft voor Meierijstad en dat ze daar niet aan ontkomen. Het is echter geen reden om ons enthousiast in de armen van die regio te storten. Integendeel.
Het laatste onderdeel van de ‘5 van Hart’ gaat over Hart zelf. Over dat Hart van betekenis wil zijn en dus onderscheidend wil zijn. Het onderscheidend vermogen begint met een reeks standpunten. Zo is Hart altijd solidair met mensen die in de knel zitten. Dat kan zijn omdat ze geld tekort komen, omdat ze vanwege lichamelijke of andere belemmeringen niet mee kunnen komen of omdat ze gediscrimineerd worden – voor al die mensen wil Hart er zijn.
Dan is er de solidariteit met Schijndel. Eigenlijk wil Hart het ene dorp niet meer aandacht geven dan het andere, maar feit is dat Schijndel er sinds de start van Meierijstad bekaaid van afkomt. Geen van de drie voormalige gemeente kreeg zo weinig geld als Schijndel. Het dorp krijgt last van, wat genoemd wordt, de wet van de remmende voorsprong.
Een ander strijdpunt betreft het oprukkende Eindhoven. Hart maakt zich geen illusies: heel Meierijstad gaat last krijgen van de honger naar ruimte, huizen en bedrijventerreinen van de regio Eindhoven. Maar anders dan bijna alle andere partijen vindt Hart dat we die veroveringsdrift vooral niet moeten aanmoedigen en ondersteunen.
Wat Hart ook onderscheidt is haar communicatie. De partij legt zowat onafgebroken verantwoording af. Al ruim tien jaar lang publiceert Hart drie tot vijf artikelen per week op deze site. Daarnaast is er elke zondag een digitale nieuwsbrief en elke vrijdag een podcast. En nee, dat is geen permanente reclamecampagne – dat is permanente verantwoording.
Hart combineert dat met het streven naar verbinding. De partij bezet momenteel twee van de 37 zetels in de raad en kan alleen iets voor elkaar krijgen door samen te werken met anderen. Dat lukt behoorlijk goed en dat is trouwens niet alleen te danken aan Hart, maar ook en vooral aan de mores in de Meierijstadse volksvertegenwoordiging. In deze raad is er geen ijzeren gordijn tussen coalitie en oppositie.
|
|
(Dit artikel is onderdeel van de verkiezingscampagne van HART. Inhoud is aangeleverd door de partij, publicatie is verzorgd door TVSchijndel. Voor dit pakket is een vergoeding betaald. Er is geen specifieke doelgroepselectie toegepast. Contact:
.gif)






.jpg)



